Lawenda

Wakacje w Chorwacji-to zapach lawendy

Wiecznie zielone krzewy, o wonnym zapachu są wizytówką nie tylko Chorwacji, ale całego basenu Morza Śródziemnego, lawendę można bowiem spotkać począwszy od Wysp Kanaryjskich aż po Indie. Dziś jesteśmy w stanie wyróżnić blisko czterdzieści gatunków tego krzewu, a każdy z nich jest nieco inny niż pozostałe. W Chorwacji z lawendą w największym stopniu kojarzona jest wyspa Hvar, tu bowiem uprawa lawendy ma znaczący wpływ na dochody mieszkańców. Lawenda spotykana jest jednak również w wielu innych punktach na południu kraju.

Niewielkie, przydomowe uprawy lawendy mają na celu przede wszystkim uchwycenie jej nietypowego, upajającego zapachu. Wiele osób dba więc o krzewy lawendowe nie planując wcale osiągania z tego tytułu zysku finansowego. Krzew zazwyczaj uprawiany jest jednak przede wszystkim na zlecenie odbiorców związanych z przemysłem kosmetycznym, olejki eteryczne z wykorzystaniem lawendy mają bowiem bardzo szerokie zastosowanie. Zasuszona i silnie aromatyczna lawenda często wkładana jest również na dno szafy, intensywny zapach nie tylko odświeża przy tym ubrania, ale również przeciwdziała pojawianiu się szkodzących ubraniom moli.

Lawenda od wieków wykorzystywana jest również przez miłośników medycyny naturalnej. Przez lata zalecano ją osobom z trudem radzącym sobie ze stresem, uważano bowiem, że radzi sobie skutecznie nie tylko ze zmianami psychicznymi, ale i z negatywnym wpływem stresu na stan naszego organizmu i objawy takie, jak choćby bóle głowy. Napar z kwiatów lawendy do dziś stosowany jest na południu Europy jako remedium na problemy z trawieniem, a zapach wydzielany przez krzewy lawendowe uważa się za skuteczny środek stosowany w walce z bezsennością.

O lawendzie z uznaniem wypowiadają się jednak nie tylko medycy, ale również kucharze. Młode liście lawendy są zbierane w maju i suszone, a ich ostry smak i intensywny zapach sprawia, że stają się one znakomitą przyprawą. Najczęściej dodaje się ją do dań rybnych, lawenda wykorzystywana jest jednak i wówczas, gdy na stole pojawia się dziczyzna lub baranina.